Boezem
Huis en haard ontvloden, bracht zij hem haar beklemming Zij is dichterbij dan hem lief is Zij is dichterbij dan ooit iemand kwam Gulzig zijn tijd innemend Ongewenst, onbemind Waarom mag dit nu niet zijn? Het is toch gewoon maar liefde? Gretig nam zij zijn ruimte Ongewenst, onbemind Waarom mag dit nu niet zijn? Het is toch gewoon maar liefde? Huis en haard verschoven, bracht haar tot het besef Dit komt dichterbij dan mij lief is Dit komt dichterbij dan verwacht
Submitted by Nargaroth — Aug 14, 2026
Brug naar een pril begin Het beton gegoten in het hemelsblauw Wij — uit datzelfde licht gesneden, wij Waar dons aanspoelt Glooit over de schelpen Ook daar verhaart jouw gezicht Een rots vangt nu de kralen Bovenop het gewicht Om de roestrode zusterzon Ook daar verhaart jouw gezicht Al zover gereisd Ik reis Reiziger
Submitted by Nargaroth — Aug 14, 2026
Leave, do hellest syk Panykjend, sykjend It leafdespaed bjuster Yn it ierdetsjuster Dit fakuüm fan ferlangen Dûnsjend troch de wrede sirkel fan nijsgjirrigens en ferlet fan in thús Dyn namme haw ik hjoed al fiif kear net sein Dyn suchtsjen, dyn switten — yn myn ear Sykjend, taastend — hieltyd mear Triuw har mar fan dy ôf Triuw my mar fan dy ôf Triuw ús mar fan dy ôf
Submitted by Nargaroth — Aug 14, 2026
Onderwijl vind ik wel aanwezig, wat op het watervlak ontbrak Het trekt de plooien glad Pel de contouren van de foto af Een accent van wat jij eerder noemde Je schreef het op de achterkant Al is dit dan de strofe, die in jouw mond omheind, mijn lippen verstart In een spiraal van altijd
Submitted by Nargaroth — Aug 14, 2026
De nachten zijn zacht Als jij Lopend op mijn tenen één voor één de vruchten plukt De dagen zijn zacht Als ik Met mijn koude in de jouwe Zwam over zeevonk en platanen Triomfantelijk verzilveren we weerloos ons verwijlen Wezenlijk vernikkelen we grondeloos ons wezen Opkomende vloedlijn besluit abrupt en neemt wat eertijds was Veinzend dat ‘het’ nimmer geschiedde
Submitted by Nargaroth — Aug 14, 2026
Jim binne myn Venus Jim binne myn hûd Nim my mei nei dit hôf fan Eden Blyn fan jim blommen — blyn fan jim hier Silhûet fan silen — silhûet fan sân
Submitted by Nargaroth — Aug 14, 2026
Gravend naar de botten in dit zachte lijf blies hij de veerkracht uit mijn zijn vederlichte bravoure gestoeld op het niets de ijdelheid blijkt zo vergankelijk en koud Wat is de laatste keer dat iemand jou zo vasthield? en hoe was de laatste keer in je moeders schoot? Kom, ik strijk je door je haren Presto, want morgen komt de dood
Submitted by Nargaroth — Aug 14, 2026
Geworpen in de warmte Een overval die mij inlijft De zwaarte glijdt opzij, zwaait af In zijn blik daar zwemt geen schaduw ‘Daar’ wordt plots vernoemd naar dit moment Koraal van vreemde vrijheid Een overdrijvend eind te huwen Overzees en alsmaar mee
Submitted by Nargaroth — Aug 14, 2026
Naakt weerklinkt vanuit de borst Snijdt en vleit Kluwt en grijpt Stel nou dat jij even blijft Ga dan ook als ik dat vraag Je mag er echt wel zijn maar Liever niet te groot Liever niet te vaak Liever niet teveel
Submitted by Nargaroth — Aug 14, 2026