Offerdier
Godverlaten chaos Een verderfelijk proces Vanuit braaksel der goden Op de aardbol gezet Gedoemd om te zijn Tot krankheid ons haalt Gedwongen bestaan Tot de dood nederdaalt De zilveren lucht omkleedt de dorre twijgen Een grauwe stralenkrans De wind blaast haar koude adem De strop sluit om mijn hals Gevangen in een afstervende huls Ik poog vrij te komen van de grondeloze schuld Een wereld op mijn schouders, een leven in mijn hand Een oog om een oog, een tand om een tand Gedoemd om te zijn tot krankheid ons haalt Een gedwongen bestaan tot de dood nederdaalt. Een wereld op mijn schouders, een leven in mijn hand Een oog om een oog, een tand om een tand Het benul komt tot bedaren Bij de afwezigheid van lucht Holle ogen blijven staren Lang na de laatste zucht De zilveren lucht omkleedt de dorre twijgen Een grauwe stralenkrans De wind blaast haar koude adem De strop sluit om mijn hals De zilveren lucht omkleedt de dorre twijgen Een grauwe stralenkrans De wind blaast haar koude adem Langs mijn hals Gedoemd om te zijn Tot krankheid ons haalt Gedwongen bestaan Tot de dood nederdaalt
Submitted by Celtic Frost — Aug 21, 2026
Langzaam ingesluimerd Versmolten met de ruis Doch dromend onderzoeken Wij ons oude lijkenhuis Gedreven door de driften Gelegen in onszelf Als beest zijn wij geboren De kanker zijn wij zelf Het donker blijft roepen De nacht krijst mijn naam Een schaduw vertelt mij Welke weg te gaan Woekerweefsel Ongeneeslijk kwaad Het kleurt de bodem zwart Overvloedig vermenigvuldigd Achteloos het lot getart Het donker blijft roepen De nacht krijst mijn naam Een schaduw vertelt mij Welke weg te gaan Langzaam ingesluimerd Versmolten met de ruis Doch dromend onderzoeken Wij ons oude lijkenhuis Gedreven door de driften Gelegen in onszelf Als beest zijn wij geboren De kanker zijn wij zelf Het donker blijft roepen De nacht krijst mijn naam Een schaduw vertelt mij Welke weg te gaan Woekerweefsel Ongeneeslijk kwaad Het kleurt de bodem zwart Overvloedig vermenigvuldigd Achteloos het lot getart Het donker blijft roepen De nacht krijst mijn naam Een schaduw vertelt mij Welke weg te gaan
Submitted by Celtic Frost — Aug 21, 2026
Verrot en vergaan De maden vreten het aan De kots, het bloed, het zaad Verrot en vergaan Zie de daden van het vlees En ruik de geuren op het feest Neem plaats en drink en eet en vreet Neem maar Vul je beker met bloed En proef het verraad Van het avondmaal Verrot en vergaan De maden vreten het aan De kots, het bloed, het zaad Verrot en vergaan Zie de daden van het vlees En ruik de geuren op het feest Pak al wat jij begeert En neem Neem maar Vul je beker met bloed En proef het verraad Van het avondmaal
Submitted by Celtic Frost — Aug 21, 2026
Offerdier Geschonken aan de nacht Het mes is geslepen De ledigheid wacht Het koude staal Splijt de huid in tweeen Een rode rivier Vloeit naar beneden Offerdier In stilte bezwijk ik Aan het zelfverkozen lot Mijn longen zijn gevuld Met bloed en met vocht De laatste seconden Gevuld met jolijt Het eindpunt gevonden Van kwelling bevrijd Offerdier
Submitted by Celtic Frost — Aug 21, 2026