Zeitlang
No lyrics have been submitted for this track yet.
Draußt werd's koid, s' Liacht verglimmt Bua, làf gschwind, da Nachtkrapp kimmt Fliegt naus mit dir in d' Nacht und furt Bis da Deife, da Deife umma lurt Koa Lacha mehr, koa häifad' Hand Na irrst auf ewig durch sei Neamadsland Nur von da Weitn leicht no a Liacht Dei kloane Seel', die im Schattn kriacht Die im Schattn kriacht Dei kloane Seel', die im Schattn kriacht Bua, làf gschwind, da Nachtkrapp kimmt Warst heraust ganz alloa und verlorn Boid scho kimmst, boid scho kimmst nimmermehr hoam... Bua, làf gschwind, da Nachtkrapp kimmt Warst heraust ganz alloa und verlorn Boid scho kimmst, boid scho kimmst nimmermehr hoam...
Submitted by NecroGod — Jun 07, 2026
A Kistn aus Hoiz, de wart' auf mi, håb Zeitlang nach da letzn Ruah, ois' geht amoi dahi, warum ned a i? Dass i des no daleb' so kreizt si unser Weg, Gvatter, låss die griassn, mächt mei Lem' biassn De Wäid war no nia de mei, mächt nia mehr unter Menschen sei Dåg ei, Dåg aus håb i's verfluacht, håb gråd des End' vom Weg no gsuacht I bitt di schee, nimm mi mit, na låss mi geh, àn letzn Schritt... Mittn bei da Nacht, schaugst bei mir beim Fensta nei, de letzte Kerzn ausgmacht, des sollert's für mi doch gwesn sei Dass i des ned überleb, endlich kreizt si unser Weg, Gvatter, låss di griassn, de Wäid håd gnua zum biassn
Submitted by Iron_Wraith — Aug 14, 2026
Drunt am oidn Båch, geh' i am Mondliacht nåch, immer diafa nei in Woid, d'Nacht is finsta und so greislig koid Zwäife leit's, de Zeit für d'Weiz, und oiwei festa schneibt's A Stoakauz ruaft nåch mir, Doudnvogel, mei Lem' g'hert dir Da Woid is oid und find' koa End', weil a koa Erbarma kennt Und hinter jedem Bàm haus a neia schlechta Dràm A Andacht ausm Geisterreich, de Aung ganz lààr, de Gsichter bleich ganz weiß, àm Schnee so gleich, a Fratzn ausm Geisterreich Deifesgeister vo da Klamm, oamoi is umme, na g'her ma z'samm
Submitted by Iron_Wraith — Aug 14, 2026
Am ganzn Lemsweg triffst auf Stoana und am End' wart d'Erdn auf deine Boana Håb vor langer Zeit verlernt zum Woana, beim letztn Schritt, da huift da koana D'Menschen san foisch und ohne Gwissn, håb mi nia um eana Gsäischaft grissn Da heraust find i mei End', wo gråd da Woid mein Nam' no kennt Und wås da Mensch ned schafft, gibt ma d'Einsamkeit an Kraft Brauch neamd an meiner Seitn, geh' den Weg für ålle Zeitn Aber oamoi find' a Lem' Vergebung, erscht dann werd oisse guad, a Lem' find' sei Bedeitung, erscht dann, wenn's in da Erdn ruahd Und wenn i mein letzn Schnauferer måch und am Doud in d'Fratzn lach, na werd' ma wider gwiss, dass nix auf dera Wäid für immer is
Submitted by Iron_Wraith — Aug 14, 2026
Schaugst zruck auf des, was war ois' is gstoam Jåh fia Jåh Ois' verblasst und ois' dafeit, mitm Herbst kimmt's letzte G'leit Leg mi nieder, drin im Hoiz suach i mei Ruah, koa Mensch, koa Hatz, vom Lem' gråd gnua Triab is draußt, de Blattln foin, wart nur, miade Seel', da Gvatter kimmt uns hoin Ois' vergeht, nur da Schmerz, der bleibt, weil mi s'Menschsei gråd no reid, Lang scho streif i alloa durch d'Wäid, weit weg vo eana, wo s'Wort nix zäid Und an jedn miadn Schritt macht a Boandlkramer mit Des is da Dåg, de Zeit zum Steam, måg nimmer wiederkehrn Da Wind pfeifft durch de oidn Mauern, es san de Doudn, de draußt lauern, da Dåg is oid, oamoi mehr werd's koid, wart nur, bis des letzte Blattl foid...
Submitted by Iron_Wraith — Aug 14, 2026
(<em>Instrumental</em>)
Submitted by Iron_Wraith — Aug 14, 2026
Dumpa werd's, da Dåg verliert da Schattn flüstern, da Odem gfriert da Berg erhebt si schwarz und koid, wenn d'Nacht langsam übers Land herfoid Koa Menschenseel' weit und breit, im Båch rauscht d'Vergangaheit Boid scho is' an da Zeit, na bin i oans mit da Vergänglichkeit Boandlkramer, i bitt di recht, wo ich doch nur schlaffa mächt Und oisse, wås mi reid, geht na mit mir in d'Vergessenheit Schaugt ma her, håb oiss' scho g'seng, is oiwei gråd da gleiche Reng Menschen kemman, Menschen gängan, weil ma em End' alloa dåstängan Gibt nix mehr, wås mi gfreit, drum scheng ma s'letzte G'leit Da Mond schaugt mi o und in mi nei, sågt: "Nimmer lang, na lass ma's sei!"
Submitted by Iron_Wraith — Aug 14, 2026
A Gråbliacht flackert in da Nacht, alloa am Berg, wo gråd da Gripfe wacht Im Lem' koan Freind, vergessn vo da Wäid a gschund'ner Geist, dem s'Lem' nix zäid Am Woidrand leicht sei Liacht, a Wanderer, der im Schattn kriacht Schaug nauf an Berg, na sigst as leichtn A ewig's Liacht, a Deifes' Werk A Gråbliacht suacht sein Weg durch d'Nacht, dà Gvatter säibst håd s'Gråb eam gmacht!
Submitted by Iron_Wraith — Aug 14, 2026